Wednesday, November 14, 2012

ඩොල්කියත් අරන් එන්නද බජව්වක් දාන්න.


මෙන්න භාණ්ඩෙ..මගේම ඉස්තෝප්පුවෙ.

දැන් කාලෙ වැඩිය දකින්න නැති උනාට,මීට අවුරුදු ගානකට කලින් මගුල් ගෙදරක රාත්‍රියේ වගේම ගෙදරක තියෙන පුන්චි පහේ පාටි එකකදී,යාලුවො කට්ටිය පොඩ්ඩක් සෙට්වෙන වෙන වෙලාවකදී, නැතිවම බැරි උන වාදන භාණ්ඩයක් තමා "ඩොල්කිය". ඉතාමත් මිහිරි වගේම පාටියක උච්චතම අවස්ථාවකත් වින්දනය උපරිම ලෙස ,නැතිනම් නැටවෙන්න වාදනය කරන්න පුලුවන්.

මම පුංචිම කාලෙ අපේ අම්මලගෙ මහගෙදර..ගිය වෙලාවක තමයි මුලින්ම ඩොල්කියක් අතපත ගාන්න ලැබුනෙ. ඒකත් නොවදිනා වැඳුම් වැඳල. මම කලින් කිව්වෙ මට සරුංගල් හදන්න පුරුදු කලේ...අන්න එයා තමයි අයිතිකාරයා. මිනිහ කලාකාරය, එයාම හදාගත්ත ඩොල්කි කඳකටකොහෙන්හෝහොයාගත්ත හම් පදම් කරල එයාම තමයි හදල තිබුනෙ.

එක පාරක් ආච්චිලගෙ ගෙදර යනකොට ජය පාටියක්, සිංහල අලුත් අවුරුදු කාලෙ. මට ඈතටම සද්දෙ ඇහිල පිස්සු හැදිල ගියේ. බලන්න එපායැ...ජෝති,මිල්ටන්,බෙග් යන ගායකයන්ගෙ සිංදු නලවල ස්වර උස් පහත් කරල කට්ටිය එක්ක කියනකොට...ඩොල්කි දෙකයි, තාලෙට තර‍ඟෙට දෙපැත්තකින් ඉඳගෙන මවල ගහන ගැහිල්ල. 
මට උන්හිටිතැන් අමතක උනා. මම බලන් හිටිය මේ වික්‍රමය කොහොමද කරන්නෙ කියල.
කට්ටිය හවස්යාමෙ වෙනකන් ආතල් එක. 

‍රැ වුනා.... ආයිත් කට්ටිය මදපවන වැඩිකරගන්න ගියා ගෙදර පැත්තකට. 
ඔන්න මට වාරෙ..මමත් අතපතගාල..පොඩි සෙල්ලම් පාරක් දැම්ම. 
ම්හ්..! පට්ට ආතල්නෙ...මටත් යන්තම්..පුලුවනි...මටම හිතාගන්න බෑ...!ටිකක් වෙලා ඔහොම සද්දෙ දානකොට කට්ටිය ආව. එදා ඒ විදියට ඉවර උනා.

ආයිත් පාරක් ආච්චිලගෙ ගෙදර ගියාම  මාම මට සෙල්ලම් කරනවකො කියල දුන්න. මමත් ඉතිං අතෑරියේ නෑ...දවසෙම ඩොල්කිය එක්ක අන්තිමට අත්දෙකේ ඇඟිලි ඉදිමිලා.ඒ මදිවට හිරිවැටිල..නවන්න තියා හොලවන්නවත් බෑ.

ඔහොම ටික කාලයක් ගියා..ටික ටික ආච්චිලගෙ ගෙදර ගියාම මම තනියම ඩොල්කිය අතපත ගාල යම් තරමක තත්වයකට ආව.

මම සා.පෙ. කරන කාලෙ බාප්පලගෙ ගෙදරක තිබුන කොටහලු මගුල් පාටියක්, ඔන්න දැන් ‍රැබෝවෙලා ඒ ගමේ කට්ටිය පැදුරු පාටිය.ඩොල්කියක්,සර්පිනාවක් ගිටාරයක්, තව නම නොදන්න අටමගල කීපයක් තිබුනා මතකයි. සාජ්ජය නැගල යනව. මට උන්හිටිතැන් අමතක් උනා...ඩොල්කිය ගහනවා...ලොවෙත් නෑ..නැලවෙනව. ඔය විදියට ටිකවෙලාවක් ගියා.

ඔය සාජ්ජවලදි ...එක් එක් ගායකයගෙ සිංදු ගොඩක් වෙලාවට කියන්නෙ එක් එක් අය. ජෝතිපාල මහතාගෙ සිංදු 10ක් විතර කියල. දැන් බෙග් මහතාගෙ සිංදු කියන්න හදන්නෙ...පොඩි කසුකුසුවක්...
ඩොල්කිය වයන කෙනා තමයි බෙග් මහතාගෙ සිංදු කියන්නෙ. ඒ වෙලාවට ඩොල්කිය වයන අමතර කෙනා අද .....වැඩි වෙලා..කර්පට් වෙලා..කන සාක්කුවෙ දාගෙන ඉන්නෙ. සාමාන්‍යයෙන් ඩොල්කි ගහන ගමන් සිංදුකියන්න හරි අමාරුයි.

දැන්  විවෘත ආරාධනයක්....කවුරු හරි යන්තම්වත් දන්න කෙනෙක් ඉන්නව නම් එන්න කියල. ඔන්න වාරෙ ..
"අයියෙ මට හොඳට බෑ..තාලෙට යන්තම් පුලුවන් .." මම ඉදිරිපත් උනා.

"අරි..අරි..මල්ලි..මම සප් එක දෙන්නම් මල්ලි දෙන්නකො තාලෙ".
මමත් අතපය සොලවලා...දුන්න බැටේ...!

අල්ලල ගියේ නැද්ද...! මුං ටික මාර සප් එකක් දුන්නෙ මට මම අත් දෙක යකාට ගියාදෙන් කියල...ඩොල්කිය වැයුව. කොච්චර අල්ලල ගියාද කියනවනම් අන්තිමට සාජ්ජයේ අහවර වෙනකන්ම ඩොල්කිකාරයා උනා මම. 

ඔයින් ටිකකාලයක් යනකං මට පුදුම ආසාවක් තිබුන ඩොල්කියකට. යාලුවෙකුගෙ ගෙදර උන්ගෙ තාත්තට තිබිල පැත්තකට දාල තිබුන ඩොල්කි කදක් අරන් ඇවිල්ල අපේ කිට්‍ටුව තියෙන් ලැයිම් කාමර පැත්තෙ අඳුනන අයෙක් මාර්ගයෙන් එළු හම් දෙකක් හොයාගෙන බැඳගෙන තමයි මගෙ මුල්ම ඩෝල්කිය හදාගත්තෙ.

ටික කාලයක් ගියාම මට අතට කීයක් හරි ලැබෙනකොට...මාතර හක්මන පාරෙ තියෙන වාදනභාණ්ඩ හදන තැනකින් නියම භාණ්ඩයක් හදව ගත්තා..මතක හැටියට..රු.2500ක් වගේ ඉස්තරම් භාණ්ඩෙ.ඒක තමා ඔය තියෙන්නෙ. 
ඒගොල්ලගෙ ලේබල් එක ඉරිල තිබුනෙ.කාලයක් වෙනවනෙ.
මේ තියෙන්නෙ අපේ මිදුලෙ දර්ශණ පතයත් එක්කම. ඔය පේන වැටෙන් පල්ලෙහා ලොකු ගල්වැටියකින්  පහල අඩි25ක් විතර.

දැන් අවුරුදු ගානකින් අතින් අල්ලන්න බැරි උනා.
මීට ඉස්සර ඒක පාරක් අපේ ගෙදර ආපු ඥාති මල්ලි කෙනෙක් මම නැති අතරේ...බුම් එකපැත්තට වැඩේ දීල මට ඇඬුනත් එක්ක. මම ඩොල්කිය ගමේ කිසි කෙනෙකුට අල්ලන්න දෙන්නැතිව තියන් හිටියෙ.සමහර යාලුවො තරහත් වෙලා තියෙනව ට්‍රිප් යන්න ඉල්ලන්න ඇවිල්ල. මේ භාණ්ඩ හරියට දන්නැතිව ගැහැව්වොත් පැලෙනව. ටියුන් එක වෙනස් වෙනව.


මමත් ඉතිං ඔය වී පොකුරිත් එක්ක මල් කඩන කාලෙ...ඉදල හිටල රාත්‍රියට විදුලිය නැති උනහම..ඔන්න පොඩි රොමෑන්ටික් ගතියක් ආවම නිශ්ෂබ්ද වටපිටාව නැලවෙන්න දෙන්නෙ..ගමටම ඇහෙන්න අර මුලින්ම පේන ඉස්තෝප්පුවට වෙලා ....වයනව.., ගයනව...හරි අමාරුයි වයමින් ගයන්න..."පොඩි කුමාරි හාමියේ..."ඕව තමා නැගල යන ගීත.


මේ අත්කාල දුකේ බෑ..!

දැනුත් මේ තියෙන්නෙ ඉරිල.ඒකියන්නෙ..කාලයක් සෙල්ලම් කරන්නෙ නැතිව එකතැන තිබුනොත් "අත්කනව" කියල එකක් වෙන්නෙ අන්න ඒක වෙලා දිරල ගිහිල්ල...දැන්නම් දෙපැත්තෙ හම් බදින්න ඩොල්කිය ගත්තට වඩා ගානක් යනව. 
මේ ලඟදි කාමර අස්පස් කරන වෙලාවක එලියට අරගත්තම හිතුන අලුත්වැඩියා කරල ගන්න ඕන කියල.

ඔන්න ඕගොල්ලගෙ සාජ්ජයක් තියෙනව නම් කියන්න....නටවල ගන්නම්..!

Monday, November 5, 2012

ඇලේ පැනල...හොර කුරුම්බ බීල..!



අපේ ගෙදර ඉඳල තාර පාරට මීටර්200ක් ඇති උපරිමේට. නැත්නම් වංගු දෙකයි.10වසරෙ ඉන්න අපිට ඔයටික ඇහිපිල්ලමක් ගහන ටිකට දුවල යන්න ඇහැකි.
තාත්ත ගෙදර නැති වෙලාවක් බලල අම්මට..පුංචි බෝලයක් බස්සල...ගෙදරින් පිටවෙන්නෙ හරියට මිටින් හැරි කුරුල්ලෙක් වගේ. කොහොමත් ගෙදරට හිරවෙලා ඉන්න මේ වයසෙ...මේ කාලෙ කොල්ලෙකුට පුලුවන්ද..?
මේ වගේ වැඩ කරන්න බොහෝම කපටි නරි නුවණක් උවමණායි. ගෙවත්තෙ කන්ද උඩට බඩගාල....ලපටි කිතුල්ගහකින් මෝරපු පිත්තක් කපල..හරහට.ඉර‍ටු තුනක් එකට තියල අඹරල..එකට ගැටගහල හදාගත්තු සරුංගලේ තමා අපිට පිහිට වෙන්නෙ. එත් ඉතිං සරුංගලේ අලවන්න සව්කඩදාසි මිලට ගන්න සල්ලි ඉල්ලගන්න අම්මට නොවඳිනා වැඳුම් වඳින්න එපායැ. සමහර  දවස්වලට ඒක හරියන්නෙ නැහැ. ඒකටත් විකල්පයක් මේ සූටි කපටිමොලේට තියෙනව.

වෙසක් එකට සාමාන්‍යයෙන් කූඩු 8ක් වත් අපේ ගෙදර හැදෙනව. මල්ලියි , නංගියි පුන්චි නිසා උන්ගේ ආසාවනෙ කියල මම හදන තරමක් වෙසක් කූඩු අලවන්න අම්ම සැදී පැහැදී ඉන්නව.මමත් ඉතින් රබර් වත්තෙන් හොරෙන් ගලවගෙන උහුලන්න බැරි ගඳගගහ ගෙදර ගෙනාපු ඔට්ටපාලු ටික ඉවර වෙනකන් අටපට්ටම් හදනව...

ඉඳල හිටල අලුත් නිර්මාණ කියල ජාතියකුත් හදනව...ඒත් ඒකෙ නම මොකක්ද..කියල හදන මමවත්..බලන්න එන අයවත් , ගෙදර කවුරුවක්කත් දන්නෙ නැහැ. අමුතුම නිර්මාණයක්ම තමා. ඉතිං ඔයාකාරෙන් හදාපු කූඩුවල පසු ප්‍රයොජනය තමා ප්‍රවේසමෙන් ඉරල අරගෙන සරුංගල් රාජයාව අලෝන එක..!

සරුංගලෙත් අරන් පිම්මෙ දුවන්නෙ තාරපාර අද්දර ගේ තියෙන හිච්චි බප්පලාගෙ දිහාට. පාර අද්දරම තියෙන ගේ එක්කම පිටිපස්සෙ තියෙන්නෙ බොහෝම පුංචි ඉඩක් ..එහෙම නැත්නම් පිලිකන්න කියන්නෙ අන්න ඒක.ඊලඟට" පිටවාන". පිටවාන කියන්නෙ වතුර ගලායන කානුවක් වගේ ඒත් පොඩි වෙනසක් තියෙනව .

කුඹුරු කරන කාලෙට ඔය පිටවාන හරස් කරල වැටියක් ගහනව...ඒකට කියන්නෙ "වක්කඩේ " කියල. අර ප්‍රස්තාපිරුළකුත් තියෙන්නෙ..." වක්කඩේ හකුරු හැංගුවා වගේ" කියල. ගලායන වතුර පාර නවත්වන්න තමයි වක්කඩේ ගහන්නෙ.
ඒකත් හරි අපූරුයි.., උස අඩි5ක්,6ක් විතර වෙන සවිමත් කෝ‍ටු පේලියක්  ලඟින් ,ලඟින් මුලින්ම හිටෝනව. ඊට පස්සෙ තව අඩියක් විතර දුරින් ඒ වගේම තවත් පේලියක් , පිටවාන හරස්වෙන්න හිටෝනව.
ඔය පේළි දෙක දැන් සමාන්තරයි, ඔය අතරට ලියැද්දින් කපාගත්තු තණකොලත් එක්කම පස් පිඩලි වලින් පුරෝගන්නව. ඒඅතරේ හිටවපු ලී ශක්තිමත් වෙන්න ඒව එකින් එක යාවෙන්න හරහටත් ලී හෝ පොල්පිති තියල ගැට ගහනව. හරියටම පුන්චි වේල්ලක් බැන්ඳවගේ. මේ නිසා වතුර පල්ලෙහාට බහින එක නවතිනව.වක්කඩේ ගානට වතුර පිරුනම ඒතනින් තමයි..ලියැද්දට වතුර ගන්නෙ.

පිටවාන එක්කම වෙල ආරම්භවෙනව..ලියැදි එකින් එක...!
 පිටවාන එකසැරේ පනින්න අමාරුයි. ඒදණ්ඩක් දාල තියෙන්නෙ ඒකට තමා. ඒත් අපේ ප්‍රධාන විනෝදාංශය ඔය පිටවාන එගොඩත්,මෙගොඩත් පනින එක තමා.මේකටම හරියන්න...බප්පලාගෙ ගෙදර මල්ලිලා දෙන්නෙක් හිටිය.ලොකු එක්කෙනා "උකුං" අනෙකා..රෝහිත..නැත්නම් මලේ...මලේ කිව්වට ..මලපහ කියල තමයි නැතිතැන කියන්නේ හැබැයි ඌට ඒකට මල පනිනව...ඕක කෙටිකරල..මලේ කිව්වම ගානක් නෑ.

උන්දෙන්නට නං ගෙදරින් කිසි බරබරයක් නෑ...හොයන්නෙත් නෑ...මහ එවුන්ට ගානකුත් නෑ..! මම එන සුනංගුවට උන් දෙන්නා පැනල එන්නෙ. උන්දෙන්නට සරුංගල් හදන්න බැරි එකතමා ප්‍රධාන හේතුව.සරුංගල් ඕන එහෙකුට හදන්න ඇහැකිනෙ. ඒත් වැඩේ කියන්නෙ, කූරිය ගහන්නෙ නැතිව උඩයන සරුංගල් හදන්න හැමෝටම බෑ...!
මටත් ඉස්සර බැහැ. හදන , හදන සරුංගලේ කූරිය ගහනව..මොන වෙනස්කම කලත් හරිගියේ නැහැ.

අවුරුදු නිවාඩුවට අම්මලාගෙ ගමේ ගිය වෙලාවක පොඩිමාම තමයි ටක්කෙටම මිනුම් අරන් ආයෙ කූරිය ගහන්නෙ නැතිව උඩම යන සරුංගල් රාජයො හදන හැටි කියල දුන්නෙ.


සරුංගලේඅරන් පිටවාන පැනල ගේ හරියට නොපෙනෙන මානයට ගියාම හම්බවෙනව "ඇල".මේක තමයි ප්‍රධාන ඇල. වැහිකාලෙට පිටාර ගැලුවත්..ටිකදවසක් පායනකොට වතුර ටිකපැහැදිලි වෙන්න ගන්නව. පුංචි අපිට ආසාවෙ බෑ..හැබැයි හැමතැනම නාන්න බැහැ.සමහර තැන් ගැඹුරුයි.තවත් තැන් අපහැදිලියි..!

සමහර කොල්ලො නම් ඉන්නව උන්ගෙ ..පෙකණිවැල ඇලේ තියල කපල වගේ...අපි පොලවෙ ඇවිදිනවට වඩා පහසුවෙන්..වතුරත් එක්කඔට්‍ටුවෙන්න්නෙ. අපිටනම් ඕව ඔට්‍ටු නෑ..අඩුම තරමේ ටික දුරක් පිහිනන්නවත් බැහැ.ඒක නිසා ගෑණු ලමයි..නාන ,මංකඩක තමයි අපි නාන්නෙ. මලයල දෙන්නට නම් පිහිනන්න පුලුවනි.

ඔය මොනව කලත් මේ සියල්ල...කලහැකිවන්නේ කුඹුරු කපපු කාලයට විතරයි. අනිත්කාලයට පිටවානෙන් පැනල ලියදි දිගේ යන්නවත් කොලු අපිට කුඹුරු අයිතිකාර සීයල ඉඩ දෙන්නෙ නැහැ.ඔවුන්ගේ ගෙවල් කුඹුරු වටේට පිහිටල තියෙන නිසා...කාක්කෙත් වැහුවත් ඔවුන්ට පේනව. ගොයම් පිදෙන කාලයට කොහොමත් ගොවියො කුඹුරට ඇහැ ගහගෙනම තමා ඉන්නෙ.

සමහර වතුර අඩුකාලෙට අපි ඇලදිගේ උඩහට යනව...අපේ කොලු නඩේට තවත් කීපදෙනෙක්ම හිටිය. ඇලදිගේ තැනින් තැන...පිටවානවල් එකතුවෙන තැන් තියෙනව..මේ තැන්වල මාලු පිරිල. කොහොමත් සරුංගල් අරින්න එනකොට යටට ඉස්කොලෙ අඳින කොටකලිසම ඇඳල උඩින් සරම ඇඳල තමයි එන්නෙ.ටික වෙලාවක් අතින් මාලු අල්ලල හති වැටෙනව.ඊටපස්සෙ සරම අරන් දෙන්නෙක් දෙපැත්තෙන් අල්ලල පිටවාන දිගේ අරගෙන ගියාම මාලු අල්ලන්න පුලුවනි. පිටවානෙ ගොඩක්ම ඉන්නෙ "උඩ්ඩො" තමයි.සමහර ඈයො හඳයො කියලත් කියනව.උන් නිතරම ඉන්නෙ වතුරෙ උඩමයි.හරියටම ඔලුවෙ උඩට වෙන්න..පොඩි ලපයක් තියෙනව ඒක වතුරට හඳවගේ දිලිසෙනව ඒකයි හඳය කියන්නෙ. ඊලඟට "දන්ඬි"...උන්නම් වර්ග කීපයක් ඉන්නව..."ලේදන්ඬි"...උන් රතුපාටයි."හැලදන්ඬි" බොරපාටයි...තව "තිත්තයො...මේව මට වැඩිය දන්නෙ.උකුං තමයි...උන් ඉතින් නිතරම ඔය පිටවානෙම තමයි.

කොහොමහරි අන්තිමට යවපු සරුංගලයක් නම් නෑ..මලපහ නම් සරුංගලෙත් ඒක්ක ටිකක්වෙලා ඔට්‍ටු වෙනව . ඒත් සරුංගල් යවන එකත් ලේසිනැහැ...!

සමහර දහම්පාසල් දවස්වලට තමයි අපේ නියම ජොලිය තියෙන්නෙ.කොල්ලො කට්ටිය කතාවෙලා දහම්පාසල් ඉවර උන ගමන් ඇලේ පනිනව . එදාට නම් ඇල බොරවෙනකම් නානව දියබුං ගහනව...එක විකාරයයි. ගොඩක් එවුන් නාන්නෙ හෙලුවෙන් තමයි..ඇයි දහම්පාසල් ගිහිල්ල එන ගමන්නෙ. 
ඒක නිසා කට්ටිය නාන්නෙ ගැහැණු උදවිය  නාන තැනට උඩින්...ඒ හරියට අයිතිකාරයෙක් ඉන්නවා.
ඒ තමයි "වෙදා"...! අපි කියන්නෙ නම් එහෙම..!
වෙදා කරන වෙදකමක් නම් අපි කවදාකවත් අහල දැකල තිබුනේ නැහැ. තට්ටෙ පෑදිල සුදු උන කෙස්ටික උඩට පීරල හිටියෙ. උඩි ‍රැවුල තඩි පොල්ලෙල්ලක් වගේ ඒතරම් ලොකුයි.
දැක්කම ටිකක් බයත් හිතෙන තරම්.වෙදාගෙ ගේ තියෙන්නෙ තාර පාර අද්දරම. ඒනිසා මේ ඉඩමට එන්න නම් වෙල දිගේ එන්නම වෙනව.අපි ඔය ඉඩමට කිව්වෙ "වෙදාගේ කලවිට" කියල. කලවිට කියන්නෙ කුඹුරුවල ට එක් එක් උවමනාවලට ඉතුරු කරපු කුඹුරු වලින් වට උනු ගොඩ ඉඩමකට.ඒත් මේ ඉඩම කොහොම හරි අයිතිකරගන්න වෙදා සමත්වෙලා තිබුන.ගමට පිටින් ඇවිත් පදිංචි වෙලාතිබුනත් යම් ප්‍රභූ පරම්පරාවක වූ නිසාම යම් බලයක් ඔවුන්ට තිබුන.අනිත් කාරනය වෙදහාමිනේ...අපිනම් කියන්නේ වෙදගෑනි කියල...ගෙදරටත් සාරිය ඇඳල..සාරිපොට නිතරම ඉනේ ගසාගෙන හිටියෙ.අපේ ගමේ ගෙදරට සාරියක් ඇන්දෙ මේ ගෙදර කාන්තාව විතරමයි.

මේ වෙදාගෙ කලවිටේ පොල්ගස් 4ක්,5ක් විතර තියෙනව...පොල් පිරිල ..එවුන්ට පොල්වලට කරන්න දෙයක් නැහැ නිකං ගෙදර ගොඩ ගහගෙන ඉන්නෙ. හැබැයි අපිටනම් ඕක මල්මසුරං..!!

දහම් පාසලෙන් පැනල ඇවිල්ල ඇල උඩහ වෙදාගෙ කලවිට ලඟ නාන කොට අර පොල්ගස් පේන කොල්ලන් ටික නලියනව...කුරුම්බා කන්න. සාමාන්‍යයෙන් එකගහක් ලයිට් කණුවක් තරම් උස ඇති ඕක එකහුස්මට නගින්න පුලුවන් කොල්ලො කීපදෙනෙක්ම අපේ කල්ලියෙ හිටිය. එකම ප්‍රශ්නෙ වෙදාට නොදැනෙන්න කොහොමද කුරුම්බා කඩන්නෙ කියන එක.
ඒක සාමූහිකයි එකෙක් වෙලේ ඈත බලාගෙන ඉන්නව වෙදා එනවද බලන්න. අනිත් උන් ගහ මුල ගෙඩි ගහේ ඉඳන් දානකොට අල්ලන්න. ඇයි බිමට දැම්මොත් සද්දෙ ඇහෙනවනෙ. එතකොට තප්පරේට වෙදා මෙතන.
කොහොමහරි ඔන්න එදත් සුපුරුදු පරිදි වැඩේට බැස්සා...මම ඇරෙන්න තව එකයි කලිසන් ඇඳන් හිටියේ..අනිත් උන් ඔක්කොම හෙලුවෙන්..නානව...! ඔන්න එකෙකුට ආව අදහස කඩමු කුරුම්බ.


එකෙක් ගහට නගින්න කැමති උනා. මමත් තව තුන්දෙනෙක් උඩ ඉඳන් දාන කුරුම්බා අල්ලන කල්ලිය.තව එකෙකුට තමයි බැරෑරුම්ම කාරිය....ඇලට ගලා බසින පිටවාන ඇතුලට බැහැල ඔලුව විතරක් උස්සල වෙදා එනවද බලන කාරිය. අන්තිම එකාට කඩන කුරුම්බා හංගන රාජකාරිය. කඩන කුරුම්බා අනිවාර්‍යයෙන්ම හංගන්න ඕන.ලොකු කොල්ලො ටිකට අපි කුරුම්බා කඩනව කියල ඉව වැ‍ටුනොත් උන් ටික අපිට ගහල ඇලට තල්ලුකරදාල...කුරුම්බ ටික උන්ගෙ වගේ අරන් බීල දානව...අපිට ඉතිං හෙලුවෙන් අඩන්න තමා වෙන්නෙ.
ඒත් එව්ව කොහේද අපිත් ඒක්ක...ඔක්කොම හන්ගන්නේ හන්ගපු එකාටවත් හොයාගන්න බැරිවෙන්න....සමහර දවස් වලට එහෙමත් වෙනව..ඇයි ඇල ඇතුලෙ වැටකෙය්යා ගස් අස්සෙනෙ හන්ගන්නෙ...පස්සෙ බලනකොට ගහගෙන ගිහිල්ල...ඉතිං අරූට බැනල කුනුහරප විමානයයි..!

ඔන්න දැන් හරි වීරවික්‍රම මෙහෙයුම සූදානම්...ගහේ දෙන්නයි එකෙක් කඩනව...අනිකා ගහේ මැද හරියෙ ඉඳන් කඩල දෙන ගෙඩි ගන්නව ඊටපස්සෙ බිම ඉන්න අපිට දානව.උස ගහකින් කඩන නිසා තමයි මෙහෙමකරන්නෙ. හැබැයි උඩ ඉඳන් දාන ගෙඩි සීරුමාරුවට අල්ලන්න ඕන..නැත්නම් අත්දෙක ඉවරයි..කිලෝ 3ක්,4ක් නේ.

වල්ලක තියෙන ගෙඩි ඔක්කොම කඩනව..වැඩි වෙලාවක් ගියේනෑ.....!

"හු*** පුතාල  තොපේ කවුරු ඉන්ඳපු ගස් වලද යකෝ මේ මහ දවල් කුරුම්බ කඩන්නෙ ඔහෙ හි‍ටු..!!!"කෙලියයි...වෙදා...ඇවිල්ල ලඟටම එනකන් කවුරු වත් දැක්කෙ නෑ....!

ගහේ මැද හරියෙ හිටිය එකා .බෘරූස්.............ගාගෙන ලිස්සල ඇවිල්ල 
" දොහ්" ගාල ගහ මුල දෙරිගැහැව්ව. අපිත් පුලුපුලුවන් විදියට දිය යටින් ගිහිල්ල..වැටකෙය්ය ගාලට රින්ගුවා...කිසි කෙනෙකුට මුකුත් හිතාගන්න බෑ..! මොකක්ද උනේ කියල...??

"බැහැපිය පරයා...අඬු කඩන්න තොගේ...!" කුනුහරප වැලයි..!

"අනේ වෙදමාමෙ... අපි..මේ ..පුවක් ටිකක් කඩාගන්නයි ගහට නැංගේ..!"

"හෑ ...&^%$%^&%^ පුවක් කොහෙද යකෝ පොල් ගස්වල...!"

"අනේ  වෙදමාමේ අර තියෙන්නෙ පුවක් ගහ...ඒකෙ නගින්න අමාරු නිසා..පොල් ගහෙන් නැංගේ..!"
අපට හිනාවෙන්නත් අමතක වෙලා...නැත්නම් මේ වෙලාවෙ මේ කියන දේවල් වලට බඩක් හොයන්න බෑ..!!

"අනේ පල බූරුවො යන්න ...‍තෝ එනවද මාව තම්බන්න....බැහැපිය කිව්වේ.....!!!"


" මාමේ ඔන්න නොකිව්වයි කියන්න එපා...මට කරදර කරොත්...පනිනව මං ගහෙන්..ඕං
මෙන්න බොලේ මේකාට ඝණදෙවි නුවන ඇවිල්ල.

"ඒව කොහේද... කෝ මුං එක්ක ආපු අනික් එවුන්...! 

මලා...!! මෙන්න වෙදහාමිනෙත් ඇවිල්ල දැක්කෙම නෑ..එතකොට තමයි අපිට මතක් උනේ ඔත්තු බලන්න..එකෙක්ව..පිටවානෙ හැංගුවා නේද කියල...මේ යකා ගෙදර ගිහිල්ලද අපිට නොකියාම..!
මූට වෙච්ච දෙයක් නෑනෙ.

ඒ අතරේ එකපාරටම ......
"ජබෝස්" ගාල සද්දයක් ආව ...!
"බුදු අම්මෝ මං ඉවරෝ"..කියල කෑ ගැහිල්ලකුත් එක්ක.

ඒ එක්කම සුනාමියක් වගේ වතුර පාරක් ඇවිල්ල අපිව ගහගෙන යන්න හැදුව ...!
මලා........! අරූ ගහෙන් පැනල ඇලට..අපේ උරහිසට විතර වතුර තිබුනත්...ඌව නොපෙනී ගියා..!

ඒ අතරේ වෙද ගෑණි බයවෙලා...ඇඳන් ඉන්න සාරිය දනපොල්කට්ට ගාවට උස්සගෙන දුවන්න ගත්තෙ නැතෑ..ඒ පස්සෙ...වෙදා..මුන් දෙන්නා භය වෙලා ..!

ගහේ හිටිය එකා...වැ‍ටුන සද්දේ ඇහිලද කොහේද....මෙන්න එකසැරේට....ඔත්තු බලන්න දාපු එකා හිට ගත්ත............මලා...!
ඌ අමු නිර්වස්ත්‍රයෙන්....!පිටවාන මැද ...හොල්මනක් වගේ..!
ඒ එක්කම..දුවන් ආපි..වෙද ගෑණි...!

"බුදු අම්මෝ....!!!" මරණීය විලාපයක් එක්ක..අරගෑණු මනුස්සය පය පැටලිල...ඔත්තු බලන්නදාපු..හෙලුවෙන් හිටිය එකාගෙ ඇඟ උඩටම වැ‍ටුන....! ඒ මදිවට අරූ හෙලුවෙන්..!

ඔය එක්කම ආපු වෙදත් ඒ උඩටම වැ‍ටුන..ඒ සැරේ නම් අපිට ඉල ඇදෙන හිනා...! ඒ අතරේ ගහෙන් පැනපු එකත් ඇවිල්ල හිනාවෙනව.
පිටවානෙ හිටිය එකා බඩගාගෙන ඇවිල්ල ඇලට පැන්න ..අපි නිකන් ජලජ ජීවීන් වගේ වතුරෙම ඉඳන් හිනා කනව. වෙදයි...හාමිනෙයි..අමාරුවෙන් නැගිටල ගියා මඩ නාල...! (ඔත්තු බලන්න හිටිය එකා පිටවානෙ ඇතුලෙ ඉන්නකොට..මාලුරෑනක්  ලඟටම ඇවිල්ල..මූ රාජකාරිය තියෙද්දි මාලු අල්ලල.) 

අපිට  මොන ගානක්ද..! ඇදුම් ටිකත් හනිකට ඇදගෙන...ටිකක් එහාට වෙන්න තියෙන ගලක් උඩට ගිහිල්ල..කුරුම්බ ටිකට වග කිව්ව...!ගහෙන් පැන්න එකා..ජීවිත බයට නොවෙයි බයකරන්නම තමයි පැනල තියෙන්නෙ...ඒ උනාට පිට පුරාම පොල්ලකින් තඩි බාල වගේ..රතුවෙලා පැන්න පාරට වතුරෙ වැදිල...! හීන් සැරේ කට්ටියම ගෙදරගියත් දවස් ගානක් බයේ හිටියෙ වෙදා ගෙදරට පැමිනිලි කරාවි කියල..හොඳවෙලාවට...අපිව අඳුරගෙන නෑ..නැත්නම්..පැමිනිල්ල දානවම තම..!

ඡායාරූප කතාවේ චරිත වලට අදාල නැත . අන්තර්ජාලයෙන් උපුටාගැනුනි.

ප/ලි. මේ ඇල දැන් අතුරුදන් වී ඇති අතර විශාල කානුවක් බවට පත්වී ඇත. පිටවාන ගොඩකර ඉඩම් වලට ඈඳාගෙන තාප්ප ගසා..සියලු ජරාව ඉතිරිවී ඇති පිටවානකානුවට බැහැර කරයි. මේවා ඇලට ගමන් කරන නිසා කකුල් හෝදන්නවත් කිසිවකු බසින්නේ නැත.
මේවා දකිනවිට හිතට මහා කනගා‍ටුවක් උපදී.